Hoe het allemaal is begonnen

Relatieverslaving en codependentie onstaat meestal in de kindertijd.

N

Werd er in jouw thuissituatie weinig of niet gesproken over gevoelens en emoties?

N

Waren jouw ouders fysiek en/of emotioneel niet beschikbaar?

N

Werden jouw gevoelens niet serieus genomen?

N

Waren er juist te veel emoties en was er geen gezonde en heldere communicatie?

In al deze gevallen kreeg je als kind emotioneel niet wat je nodig had. Je hebt niet geleerd hoe je jouw emoties en behoeftes op een gezonde manier kunt uiten. Misschien was jij je helemaal niet bewust van jouw emoties en ben je nu als volwassenen al het contact met jouw emoties kwijt.

Er kunnen ook andere oorzaken zijn. Misschien ben je vroeger gepest, verwaarloosd of heeft er misbruik plaatsgevonden. Het kan ook zijn dat je als kind te veel verantwoordelijkheid kreeg ten opzichte van je ouders. Of je hebt iets traumatisch meegemaakt wat je niet verwerkt hebt. Mogelijk had je een chronisch zieke ouder, gescheiden ouders of was er een ouder die helemaal geen tijd voor je had?

 

Falen vermijden is het tegengaan van vooruitgang.

Falen vermijden is het tegengaan van vooruitgang.

Wat bij jou ook de oorzaak mag zijn, 

het gevolg is altijd dat er iets mis is gegaan in de hechting met een belangrijk persoon, meestal jouw ouder(s).

Omdat je als kind niet op een normale manier liefde, bevestiging en acceptatie kreeg, heb je een manier gevonden om die wel te krijgen.

Dat is jouw overlevingsstrategie geworden. Hoe je daar als kind mee omging, dat doe je nu nog steeds. Alleen werkt het nu niet meer en kom je in de knel met jouw huidige relaties.

Je doet er bijvoorbeeld alles aan om maar geliefd te worden en je bent een echte ‘pleaser’. Je zou dan ook last kunnen hebben van verlatingsangst. Of je vermijdt juist alle vormen van emotionele intimiteit en gaat bijvoorbeeld alleen relaties aan met partners die onbeschikbaar zijn. Dan heb je misschien te maken met bindingsangst.

Hoe je codependentie herkent:

N

Je ervaart problemen met eigenwaarde. Je geeft jezelf vaak de schuld en je bent nooit goed genoeg.

N

De ene keer voel je je minderwaardig, de andere keer kun je de hele wereld aan.

N

Je hebt moeite met het stellen van grenzen ten opzichte van anderen en accepteert bijvoorbeeld onacceptabel gedrag.

N

Je hebt moeite om je eigen gevoelens en gedachten te ervaren en te benoemen.

N

Je vindt het lastig om te bepalen waar jij behoefte aan hebt en geeft liever voorrang aan de behoefte van anderen.

N

Emoties uiten is lastig voor jou. Wanneer je dit toch doet, is dat vaak op een onbeheerste manier.

N

Je bent bekend met driftbuien, paniek en agressie.

N

Je hebt graag de controle.

N

Je denkt in uitersten. Het is ‘alles of niets’ en ‘zwart of wit’.

N

Je voelt je verantwoordelijk voor anderen en neemt graag de zorg op je. ‘Pleasen’ is jou niet onbekend.

N

Je bent erg gevoelig voor kritiek en afwijzing.

N

Je geeft om te krijgen.

Er is geen weg naar geluk. Geluk is de weg.

Thich Nhat Hanh

Wat nu?

Laten we eerlijk zijn. Het is moeilijk om zo’n oud patroon te doorbreken.
Maar het kan!
Het is mij ook gelukt, dus waarom zou het jou niet lukken? Ik wil en kan jou hierbij helpen.

Sleutelwoorden hierbij zijn zelfliefde en eigenwaarde.
Door mijn ervaringsdeskundigheid weet ik wat je doormaakt. Bij mij kun je dan ook alles op tafel gooien.
Geen schaamte, geen masker. Ik begrijp je en je hoeft je niet te verdedigen.
Samen gaan we dit aan, zodat jij straks weer gezonde relaties aan kunt gaan.

Relaties waarin je écht gelukkig bent.